Dzisiaj kolejny wpis z cyklu: w jaki sposób zabezpieczyć należności handlowe?
Kolejnym po akredytywie dokumentowej oraz faktorignu sposobem zabezpieczenia zapłaty należności w transakcjach międzynarodowych jest forfaiting. Forfaiting jest szczególną odmianą faktoringu, ale operacje te różnią się pod względem techniki rozliczeń i znajdują różne zastosowanie. Forfaiting służy finansowaniu należności dłużnych, przekraczających pół roku (należności średnioterminowe).
W operacji forfaitingowej
- Importer nabywa towar na kredyt
- Eksporter otrzymuje natychmiastową zapłatę od banku
- Bank nabywa na własne ryzyko (bez prawa regresu) rentowną lokatę (w formie weksla), którą może sprzedać na rynku międzybankowym.
Forfaiting jest sposobem finansowania rozliczeń pomiedzy eksporterem a importerem. Polega na zbyciu przez eksportera wierzytelności o odroczonym terminie płatności, zabezpieczonych w formie weksla własnego importera lub traty (weksla trasowanego) akceptowanej przez importera. Importer przekazuje eksporterowi weksel jako zapłatę za dostarczony towar. Eksporter odstępuje weksel bankowi i natychmiast otrzymuje od niego zapłatę pomniejszoną o dyskonto, nie ponosi przy tym odpowiedzialności za realizacje weksla. Bank (forfaiter) dyskontuje weksel bez prawa regresu do eksportera, a więc na własne ryzyko. Weksel importera musi być poręczony przez jego bank, ryzyko banku nie jest więc duże. Kiedy nadchodzi termin płatności weksla, bank forfaiter przedstawia go do wykupienia bankowi importera. Forfaiting stosowany jest w sytuacjach, gdy sprzedaż przez eksportera produktów lub usług wiąże się z udzieleniem przez niego kredytu kupieckiego, który pragnie zastąpić forfaitingiem. Ważne jest, aby zapłata zabezpieczona była wekslami własnymi lub trasowanymi poręczonymi przez bank importera (zaakceptowany przez bank forfaitera) lub nieodwołalną akredytywą dokumentową, ewentualnie odrębną gwarancją bankową.
Przedmiotem wykupu w forfaitingu mogą byc wierzytelności:
- wynikające z transakcji handlowych
- bezsporne, nie przeterminowane i nieobciążone, których zbywalność nie jest w żaden sposób ograniczona
- zabezpieczone przez wiarygodne banki w formie awalu bankowego na wekslu, akredytywy z ograniczoną płatnością, gwarancji, weksla własnego wystawionego przez bank lub weksla trasowanego zaakceptowanego przez bank
- z terminem płatności liczonym od momentu wykupu krótszym niż 365 dni
Forfaiting jest korzystnym dla eksportera i najtańszym sposobem finansowania jego transakcji. Najważniejsze zalety forfaitingu:
- umożliwia szybkie uzyskanie należności
- umożliwia poprawę płynności finansowej eksportera dzięki wcześniejszemu otrzymaniu należności za dostarczony towar lub wykonaną usługę
- pozwala uniknąć ewentualnych strat, jakie mógłby spowodować niewypłacalny dłużnik
- umożliwia oferowanie odbiorcom korzystnych form płatności (płatność odroczona), co stwarza możliwość zwiększenia wolumenu sprzedaży i wejście na nowe rynki zbytu
- uwalnia eksportera od ryzyka handlowego, politycznego, kursowego (ryzyko kursu walutowego ogranicza się do okresu od dnia zawarcia kontraktu handlowego do daty dyskontowania) i ryzyka stopy procentowej
- pozwala na zwiększenie sprzedaży poprzez bezpieczny eksport na rynki o wysokim stopniu ryzyka
- eksporter ponosi odpowiedzialność tylko za autentyczność i poprawność dokumentów handlowych prezentowanych do forfaitingu i poprawne zabezpieczenie się w kontrakcie handlowym oraz wiarygodność żądania zapłaty.
- pozwala uniknąć potrzeby zaciągania kredytu dla finansowania odroczonych wierzytelności oraz podnoszenia skutków zmiany jego oprocentowania i kosztów obsługi
Jak widać forfaiting ma wiele zalet. Z jednej strony poprawia płynność finansową eksportera, z drugiej strony umożliwia osobie kupującej skorzystanie z kredytu kupieckiego. Jest to bardzo przydatna forma zabezpieczenia transakcji handlowych, zwłaszcza w przypadku kiedy kontrahenci nie znają się nawzajem,
Mam nadzieję że dzisiejszy wpis okazał się przydatny.
Pozdrawiam i zachęcam do komentowania
Paweł Dobrzyński
Zostaw komentarz